Yavru bir kedinin ilk yılı, metabolizmasının ömrü boyunca göreceği en yüksek hızda çalıştığı dönemdir. Doğum ağırlığı ortalama 90–110 gram olan bir yavru, sağlıklı bir seyirde ilk haftalarda günde yaklaşık 10–15 gram alır; yani bir haftada vücut ağırlığının kabaca yarısını ekler. Yetişkin bir kedinin kilogram başına ihtiyaç duyduğu enerjiyle karşılaştırıldığında, büyüme çağındaki bir yavrunun enerji gereksinimi iki ila üç kat daha yüksektir. Yavru kedi beslenmesi bu nedenle "aynı mamadan biraz daha az vermek" meselesi değil, tamamen farklı bir besin profili kurmak anlamına gelir. Aşağıda süreç, doğumdan mamaya tam geçişe kadar aşama aşama ele alınıyor.
İlk sekiz hafta, beslenmenin en hassas ve en çok hata yapılan aralığıdır. Bu dönemde yapılan yanlışların etkisi genellikle 4–6 ay sonra bağışıklık zayıflığı, gelişme geriliği veya sindirim hassasiyeti olarak ortaya çıkar.
Anne sütü yalnızca besin değil, ilk 24–48 saatte alınan kolostrum sayesinde pasif bağışıklık kaynağıdır. Anne yoksa, kedi maması replaseri (KMR tipi ürünler) kullanılmalıdır. İnek sütü kesinlikle uygun değildir: laktoz oranı kedi sütünün üzerinde, protein ve yağ oranı ise belirgin şekilde altındadır. Sonuç, kalori açığı ile ishalin aynı anda görülmesidir.
| Yaş | Öğün Aralığı | Günlük Öğün Sayısı | Beklenen Kilo Artışı |
|---|---|---|---|
| 0–7 gün | 2–3 saat (gece dahil) | 8–10 | 10–15 g/gün |
| 1–2 hafta | 3–4 saat | 6–8 | 10–15 g/gün |
| 2–3 hafta | 4–5 saat | 5–6 | 10–15 g/gün |
| 3–4 hafta | 5–6 saat + lapa denemesi | 4–5 | Hafif yavaşlar |
Biberon her zaman yavru karnı üstte yatar pozisyonda değil, yüzükoyun ve başı hafif yukarıda tutularak verilmelidir; ters pozisyon aspirasyon pnömonisi riskini ciddi biçimde artırır.
Sütten kesim tek seferde değil, iki haftaya yayılan bir geçişle yapılır. Yavru kedi konservesi veya ıslatılmış yavru kuru maması, 1 ölçü mamaya 3 ölçü ılık su oranında ezilerek sığ bir tabakta sunulur. İlk günlerde yavru mamayı yemekten çok içine basar; bu normaldir ve koku-tat tanıma sürecinin parçasıdır. Her denemeden sonra pati ve çene temizliği gerekir, aksi halde kuruyan mama tüy keçeleşmesine yol açar — tüy ve tırnak hijyeni konusundaki temel alışkanlıklar tam da bu haftalarda oturur.
Su oranı kademeli düşürülür: 1'e 3 karışım, 1'e 2, sonra 1'e 1 ve nihayet kuru mama. Sekizinci haftanın sonunda çoğu yavru kalorisinin %90'ından fazlasını katı gıdadan alır. Bu dönemde yanı sıra temiz su kabı sürekli erişilebilir olmalı, kum kabı da mama alanından en az bir metre uzağa konmalıdır; bu iki noktayı ayırmamak, ileride tuvalet dışına işeme sorunlarının en sık görülen altyapı hatalarından biridir.
Yavru mamalarını yetişkin mamalarından ayıran şey pazarlama ifadeleri değil, garanti edilen analiz değerleridir. AAFCO'nun büyüme ve üreme profili ile yetişkin idame profili arasındaki farklar belirleyicidir:
| Besin (kuru madde) | Yavru / Büyüme | Yetişkin İdame |
|---|---|---|
| Ham protein | en az %30 | en az %26 |
| Ham yağ | en az %9 | en az %9 |
| Kalsiyum | en az %1,0 | en az %0,6 |
| DHA | beyin/retina gelişimi için önerilir | zorunlu değil |
Taurin her yaş için zorunludur; kedi bu amino asidi yeterli miktarda sentezleyemez ve eksikliği geri dönüşsüz retina dejenerasyonu ile kalp kası zayıflamasına yol açar. Köpek mamalarının kedilere verilmemesinin temel nedeni de budur — köpek beslenmesinde taurin takviyesi genellikle bulunmaz.
Konservenin nem oranı %75–80 bandındayken kuru mamada bu oran %10 civarındadır. Su alımı zayıf olan kedilerde yaş mama, idrar yoğunluğunu düşürerek üriner sistem üzerindeki yükü azaltır. Kuru mama ise kalori yoğunluğu, maliyeti ve serbest besleme kolaylığı açısından avantajlıdır. Pratikte en dengeli model karma beslemedir: günün iki öğünü yaş mama, kalan k